„Przed rozpoczęciem pracy należy sprawdzać stan urządzeń podnoszących lin, łańcuchów, wciągarek, kubłów wykopowych, dźwigów itp.. gdyż każde uszkodzenie ich może być przyczyną poważnego kalectwa lub nawet śmierci osób pracujących w wykopie.
Obsługę maszyn można powierzyć jedynie uprawnionym operatorom. W rejonie pracy maszyn mogą znajdować się tylko pracownicy bezpośrednio związani z wykonywanymi robotami. Przebywanie ludzi w obrębie pracy wysięgnika koparki lub dźwigu jest zabronione. Po skończonej pracy maszyny należy ustawić w bezpiecznym położeniu i zapewnić im ochronę dozorcy.
W czasie eksploatacji kanałów największym niebezpieczeństwem są gazy gnilne i wybuchowe. Przed rozpoczęciem pracy w kanałach należy więc otworzyć i zabezpieczyć znakami ostrzegawczymi .oraz lampami sygnalizacyjnymi kilka otworów włazowych. Otworzenie kilku włazów ma na celu przewietrzenie kanału. Przed wejściem do kanału należy sprawdzić za pomocą lampy Davyego dostateczne przewietrzenie kanału i nieobecność gazów.
W kanałach, ze względu na niebezpieczeństwo wybuchu, jest zabronione palenie zapałek, tytoniu, świec i używanie zwykłych latarek elektrycznych. Robotnicy wchodzący do kanału muszą być zdrowi, dopuszczeni do tej pracy przez lekarza, a ręce ich ze względu na możliwość zakażenia (mimo że pracują w ubraniu i rękawicach ochronnych) nie mogą być pokaleczone lub podrapane. Robotnicy ci przed wejściom do kanału zakładają na ubranie ochronne szelki z liną. W kanale powinno pracować co najmniej dwóch robotników, przy czym jeden z nich powinien znajdować się w studzience, z której mógłby wezwać pomoc. Nad włazem tej studzienki znajduje się trzeci robotnik (w kamizelce“(3)