„Majewska pozyskała sobie miejscową prasę od pierwszego pojawienia się 5 lutego 1858 na krakowskiej scenie. V publiczności cieszyła się powodzeniem jeszcze większym, graniczącym z uw ielbicniem. Grała przeważnie główne role w dramatach, między innymi Amelię w „Mazepie", Tysbe w „Angelo Malipieri", postacie tytułowe w „Adriannie Lecouvreur", „Fsmeraldzie". „Jadwidze" A. Przeździeckicgo. Rychło stała się czołową artystką sceny krakowskiej. W oparach pochwał i uznania obraz poety zacierał się coraz bardziej, choć on sam nadal był jej potrzebny, jako architekt scenicznej sławy.
Tymczasem stęskniony Syrokomla kończy gorączkowe przygotowania do podróży. Musi jeszcze zaopatrzyć rodzinę zostawia więc honorarium za „Szkolne czasy Dęboroga", które na odjezdnym podpisał do druku. A polem, 27 maja 1858, wyrusza w drogę, której pierwszy etap z Wilna do Kowna odbywa pospolitą żydowską budą, upiętą z rogoży i płótna. W nogach trzyma mały tobołek podróżny, a w nim „odzież, bielizna, pugilares do.notat oto wszystko..."
W Warszawie nim wejdzie do pociągu dowie się, że krakowski teatr pod dyrekcją Juliusza Pfeiffera wystąpi najpierw gościnnie w Poznaniu, a potem uda się do Lwowa. Poetę od dawna pociągał zachód Polski. Marzył o takiej podróży. Zapewne zwierzał się z tych myśli, spotykając się przy kielichu z warszawskimi przyjaciółmi. Spoza wszystkiego co w tej podróży zobaczył zza pejzażu Śląska, zza wież Gniezna i Kruszwicy, znad spokojnego lustra Gopła wyjrzy później i ukochana twarz jego Heleny.“(6)