„Dopiero po ratyfikowaniu pokoju z Porta Ottomańską dwór rosyjski (a właściwie dominująca w nim aktualnie frakcja) zdecydował się na udzielenie odpowiedzi dworowi austriackiemu. Dnia 21 lutego 1792 roku na prywatnym przyjęciu Morkow oświadczył Cobenzlowi „Interes nasz nie zgadza się z tym, co wy proponujecie, iżby przyjąć owe innowacje, które się spodobało panom Polakom wbrew traktatom zaprowadzić"96. W tydzień później, 28 lutego, posłowie austriacki i pruski zaproszeni zostali do Kolegium Spraw Zagranicznych, gdzie wicekanclerz Ostermann odczytał im instrukcję, udzieloną posłom imperatorowej przy dworach wiedeńskim i berlińskim, a dotyczącą stosunku dworu rosyjskiego do nowego ustroju Polski. Instrukcja była oczywiście dziełem Morkowa i wyrażała poglądy dominującej aktualnie w rosyjskim kierownictwie polityki zagranicznej grupy politycznej, w każdym razie nie Bezborodki, nieobecnego ówcześnie w Petersburgu, a od dawna ściśle z Wiedniem związanego. Najistotniejszym momentem tej instrukcji było stwierdzenie, że dwór carski nie uznaje Konstytucji 3 Maja i nie może dopuścić, aby przez wprowadzenie nowego ustroju Rzeczpospolita stała się potęgą groźną dla swoich sąsiadów97. Było to całkowite odrzucenie sugestii austriackich, ubrane w formę właściwie obelżywą dla sojuszniczego dworu.“(8)